FLEUR BOURGONJE

RECENSIE

  • 03 januari 2017
  • Bunt Blogt

Pitten schieten (Fleur Bourgonje)

Al in de vroegste gedichten van Fleur Bourgonje komt de rivier voor. Mensen zitten aan een rivier, het water stroomt verder. Ook in haar nieuwste bundel, Pitten schieten, stroomt een rivier. Niet de Maas, zoals bijvoorbeeld in Achtergelaten land (1989), maar de Vecht. In de titelcyclus zitten twee mensen aan het water en ze schieten, net als vroeger, de pitten weg van de kersen die ze eten.

 

link naar de recensie

LEZING

  • 21 september 2016
  • 20:00 uur
  • locatie, info volgt

Lezing

thema: de roman UITVAL (De Geus, 2014) en de dichtbundel PITTEN SCHIETEN (Azulpress, 2016). Organisatie:  Boekhandel Van der Meer

link naar Boekhandel Van der Meer

link naar AZULPRESS

link naar DE GEUS

INTERVIEW MEANDER

  • april 2016

Interview in het poëzietijdschrift MEANDER

link

PRESENTATIE DICHTBUNDEL

  • 10 april 2016
  • 15.00 uur
  • Werkgebouw HET VEEM Amsterdam

Feestelijke presentatie van de dichtbundel PITTEN SCHIETEN (uitgeverij Azul Press) op zondag 10 april van 15.00 tot 17.00 uur met zang en luitmuziek.

www.azulpress.com

 

LEZING

  • 17 februari 2016
  • VU Medisch Centrum Amsterdam

Lezing over de roman UITVAL (Uitgeverij De Geus, 2014) in de serie ‘Twintig dokters en een schrijver’.

VPRO You Tube

  • oktober 2015

Poëzie DichterBij​, serie hedendaagse dichtersportretten VPRO You Tube

Het voorgelezen fragment is uit de cyclus NABRAND van de dichtbundel HARTENBEEST, Arbeiderspers, 2009:

https://www.youtube.com/watch?v=vij3-J0kvSI

 

IN VOORBEREIDING

  • boeken:

roman WACHTVUUR

dichtbundel PITTEN  SCHIETEN

Publicatie van beide boeken in de loop van 2016

RECENSIE

  • 03 augustus 2015
  • Bunt Blogt

Uitval (Fleur Bourgonje)

‘In UITVAL komt het complete werk van Bourgonje samen. We herkennen de autobiografische setting: de smederij van de vader, de moeder die het kind in het donker het erf op stuurt, het meisje van wie de haren in het prikkeldraad gevlochten worden, het vertrek naar Zuid-Amerika en hoe het haar daar verging in Chili en Argentinië. Alle thema’s komen opnieuw voorbij, alsof Bourgonje nog eenmaal probeert tot de kern van haar werk te komen.’

‘Dat is dus de kern: het missen, het verdriet, de liefde. En die kern is niet geraakt, zegt de vertelster. Ze wil nog dichterbij, nog directer, nog minder terughoudend en komt erachter dat ze daarvoor niet de gebeurtenissen hoeft te beschrijven; ze kan daarvoor ook de verbeelding gebruiken.’

‘Als er één schrijfster is bij wie juist het verlangen, het missen, het verdriet, de liefde na te voelen zijn, dan is dat wel Fleur Bourgonje. In al haar boeken zindert het van de emoties, ook als die niet benoemd worden. Niet de stemmingen, maar de grote emoties die een mensenlevenlang meegaan.’  Teunis Bunt

http://teunisbunt.blogspot.nl/2015/08/uitval-fleur-bourgonje.html

RECENSIE

  • 05 januari 2015
  • Wegener Pers

“Fleur Bourgonje heeft een prachtige vorm gevonden om te laten zien hoe zelfbedrog werkt en dat zelfkennis een relatief begrip is” (Theo Hakkert)

 

RECENSIE

  • 03 januari 2015
  • De Volkskrant

‘Ziekenhuisbezoek laat schrijfster twijfelen aan haar eigen waarheden. (…)
De ingrijpendste levensmomenten van gemis en verlangen heeft ze alleen aangeraakt; is dat een tekort, vraagt ze zich nu af, of bestaat haar talent uit het schrijven om de kern heen? Vergelijkbaar met wat ze in een beeld vangt als ze terugdenkt aan de tijd dat ze in het Andesgebergte verbleef: ‘Van de verste bergtoppen ziet ze alleen de contouren – alsof een onzichtbare hand met Oost-Indische inkt in een paar pennenstreken de essentie van een ingewikkelde gedachtengang heeft weergegeven.’ (Arjan Peters)